Kwaolek gevolg van ‘n anwodden
Redactie
Redacteur

Ene van de conifeern tussen ons en de buurn ston der destieds snottereg bie tussen zien grune mäötjes. ‘t Brune kleed verraojen zeekte. Maor woorumme juust dén énen? De buurluu stonn regelmaoteg, aover de hegge hen, met mekare te klassineern aover de vraoge hoo dat noo toch meugelek was. ’n Slechte plante an-ekoch, tevölle water of te weineg, vraeteriej in of baoven de grond, alle scenario’s wodt deur-enomm. ’t Was raodselachteg en ‘t mysterie bleef ’n mysterie, tötdat opveel dat der tweemaol daags geluud van kletternd water uut de struken klonk; in de vrogge monn en in de late aovend. De man zae niks, maor heel de boel ’n dag of wat in de gaten.
Zien speurwark levern op dat de buurman, denzelfden van ‘t präötje aover de hegge, elken dag direct nao ‘t opstaon dezelfde struke opzoch um te bewatern. In onschuld leet e zien spulleke uut de bokse hangen en läögen de blaoze. Eer at e ’s aovends naor bedde ging halen e nog effen ’n frisse neuze en brag ’t beumken nogmaols eerbetoon. Volgens in-esleten patroon was dat zien vaste pispleksken ewodden. Veur dat conifeerken was tweemaol daags ’n halve liter zolt water net effen tevölle van ‘t goeje. De dood was ’t kwaoleke gevolg van ’n anwodden.
’n Anwodden voere wiej uut op de automatische piloot. Dat geet zo vanzelf da’w der neet meer aover naodenkt. Der bunt ok veurbeelden van zuk gedrag dee-t wel kwaolek wodt evonn, maor nargens piene veroorzaakt, bevobbeld naegelbietn of kösten uut de neuze pulken in gezelschap. ’t Is neet smakelek, maor de acceptatie doorvan lig an de geveulegheid bie de umstanders. A’j zelf neet bange bunt dat oew imago deran geet hoof iej oe door niks van an te trekken, zo’k zeggen. Zo gauw ’n anwodden risico van scha met zich breg, meug iej verlangen dat de gewoonte wodt an-epast. In geval van ’t conifeerken: meststoffen sträöj iej naor behoefte van ’t beumke, met verstand en neet op enen hoop. Nao de praktijkles bemestingsleer wodden ’t plasje binnenshuus af-eleverd, achter de geslaoten deure.