't Zwarte Schoap

Brr, wat kôôld, arwt’nsoep

Redactie

Redacteur

Brr, wat kôôld, arwt’nsoep

Ie stekt de nèuze um de duure. Allemachtig wat kôôld, doar möj’ èèm’n an wenn’n. Gauw wier noar binn’n, kiek’n wat er in de reklame is. Ie zet de kachel onwillekuurig wat hèuger. Gelukkig geet er gen belleke oaver, zô as biej de benzine. Het is wat, wat den onwies, wiez’n keerl in Amerika àmoa te doon maakt. Good, van de wekke wördt er wier eproat, ôôndertuss’n zitte wiej in de auto. Arwt’nsoep in de reklame. Doar möj’ biej wèèr. Een paar kèèr per joar pak ie ne grôôte panne en dan begint het eierett’n. Een betje splitarwt’n, ne fôss’n greunte, ne kilo vlèis van schoolderkarbonade. Netjes in dobbelsteentjes eschnèène, good loat’n gaar’n. Het water löp oe al uut de môônd, loat de kôôle daag’n mà kômm’n. Arwt’nsoep, ie zeet moo wier vuur de kachel stoan. Wat dut zie toch àmoa in die soep. Het vark’n is net eslacht. De peutjes, netjes half duur ehöuw’n en de oor’n stoat in het water te suddern op ‘t vèur. Ie kiekt is èèm’n wat vun ne massa of det gif en zeet ôk nog nen grôôt’n dikk’n vark’nsstat op en neer goan in het kokkende water. Arwt’n en splitarwt’n der biej en een paar uur later steet er ne dikke massa kloar op toafel. Vuur dàj’ der arg in hebt zit ie te knewwel’n an het dikste èinne van den vark’nsstat. En de soep, ie könt er ne leppel rech op in zett’n. Hij blif gewoon stoan. Zwoare kos, noa een half bordje en een stuk vark’nsstat heij’ de boek meer dan vol. Det is mà good ôk, want een toetje noa, verget ’t mà. Ie zeet vaa, half achter den grôôt’n vark’nspoot. Het vet löp ‘m van de hàànne en de kinnebak. Ie heurt gekraak at opa, neuis oen, de tàànne in de oor’n zet. De rilling’n lôôpt oe oaver de rugge. Nee, an de oor’n hè ’k miej nôôit ewoagt. Zô gloep’ns vet hooft die soep van miej neet te wèèr. Mà zô gauw as de kôôle daag’n vuur de duure stoat geet een bord arwt’nsoep der altied wal wier in. Et lekker, met of zôônder vark’nstätjes, peute of oor’n.